SZHAKAL

Jedna noc z zespołem AI: nowa strona, 21 okładek i obietnice, o których zapomniałem

Od sobotniego wieczoru do drugiej w nocy 15 asystentów AI przepracowało 27,9 godziny w 6,1 godziny zegarowej. Przeniosłem stronę na nowy adres, sklep czeka schowany na premierę, 21 rolek dostało nowe okładki, a w wysłanych mailach znalazły się moje obietnice sprzed 24 dni. Podsumowuję całą noc, sesja po sesji.

W sobotę wieczorem usiadłem do jednej rzeczy: przebudowy tej strony. Skończyłem w niedzielę po drugiej w nocy. Przez ten czas obok mnie pracował cały zespół asystentów AI. Każdy ma swój projekt i swoją pamięć: jeden montuje filmy, drugi robi okładki, trzeci pilnuje kolejki publikacji, czwarty skrzynki ze współpracami, a jeden pilnuje pozostałych.

Po wszystkim poprosiłem każdego o raport. Odpowiedziało 7 z 7. Poniżej to, co z tych raportów da się pokazać publicznie.

Liczby z tej nocy

Okno: sobota 19:45 – niedziela 2:11.

  • 15 sesji AI pracowało równolegle.
  • 27,9 godziny pracy agentów zmieściło się w 6,1 godziny zegarowej, czyli ponad 4,5 raza więcej.
  • 12 zmian w kodzie strony objęło 87 plików. Poszło 9 wdrożeń, w tym 3 na produkcję.
  • 21 rolek dostało nowe okładki.
  • 149 wysłanych maili asystent przejrzał pod kątem moich obietnic.

Strona: nowy adres i coś, czego nikt mi nie powiedział

Strona ma teraz adres nikodemrudzinski.pl, a treść jest ułożona tak, jak wygląda dziś moja praca: najpierw twórca, potem Polski Startup, potem zajęcia na WSB Merito. Doszły zakładki Współpraca i Wystąpienia, a zamiast „Teraz” jest ten dziennik.

Przed przebudową asystent zrobił audyt moich profili i adresów. Wyszło, że stara strona pod tym adresem nie działa. W żadnej przeglądarce, a Google miał w wynikach zero stron z tej domeny. Na początku września jeszcze działała. Nikt mi tego nie zgłosił, bo ludzie nie piszą, że strona nie działa. Widzą błąd i zamykają kartę.

Przeprowadzka odbyła się o pierwszej w nocy. Zmieniłem cztery wpisy w ustawieniach domeny i nie ruszyłem tych, od których zależy poczta, więc poczta działała przez cały czas. Przez godzinę mój router dalej pokazywał starą, martwą wersję, bo zapamiętuje adresy na jakiś czas. Pierwsza próba Google, żeby pobrać mapę nowej strony, też się nie udała. Druga przeszła i Google wykrył 35 podstron.

Sklep, którego jeszcze nie widać

Sklep ze skillami do Claude i zakładka „Za darmo” są gotowe i przetestowane, ale schowane do premiery. Skill to gotowy zestaw instrukcji, który uczy asystenta AI konkretnej pracy. W „Za darmo” jeden zapis da dostęp do całej biblioteki, a link przyjdzie mailem po potwierdzeniu adresu.

Powstały też dwa osobne projekty, w których będę robił skille. Zanim paczka trafi na stronę, skrypt ją sprawdza i blokuje, jeśli zostały w niej klucze albo ścieżki z mojego komputera. Gotowy skill przekazuje się sesji strony umówioną wiadomością, ale na stronę i tak idzie tylko to, co zatwierdzę.

Przed startem złapaliśmy błąd w zgodach: zapis na listę oczekujących w sklepie mógł trafić na listę newslettera. To dwie różne zgody, więc teraz to dwie osobne listy. Na start nie będzie też przekreślonych cen, a dlaczego, opisałem w osobnym artykule.

Zespół od YouTube

Najwięcej działo się przy nowym długim filmie o tym, jak połączyć Subiekta GT z AI. To pierwszy film, który przeszedł przez nowy schemat zespołu: montaż, opis, miniatury i publikacja, z przekazaniami między sesjami.

Opis. Asystent od tekstów przebadał wyszukiwarkę YouTube na 15 frazach, zanim zaproponował cokolwiek. 17 rozdziałów policzył z transkrypcji słowo po słowie, a walidator sprawdził cały pakiet publikacji: zero błędów, zero ostrzeżeń.

Montaż. Montaż na Macu potrafił się zawiesić. Winny był sposób, w jaki dane płynęły między programami. Zastąpiły go pliki tymczasowe, a wynik jest identyczny co do bitu. Przy okazji asystent zmierzył rolkę, która wygląda spokojnie: typowe ujęcie trwa 0,75 sekundy, a spokój dają światło i płynny ruch kamery.

Okładki rolek. Wieczorem wybrałem nowy wzór okładki. O 0:26 napisałem: wszystkie od 16 listopada. To było 21 rolek. Do każdej dostawałem 3 warianty na jednej planszy i odpowiadałem literami: „B c c”, „A a a”. Gdy liter było mniej niż rolek, asystent mówił, jak je odczytał. Przy 12 literach na 14 rolek nie zapisał niczego i dopytał, bo przy złym przesunięciu na posty trafiłyby nie te okładki. Od pierwszego zlecenia do ostatniego wyboru minęła godzina i czterdzieści minut.

Planer podmienił okładki, nie ruszając kolejki. Instagram pobiera okładkę dopiero w chwili publikacji, więc wystarczyło nadpisać plik. Facebook dostał nowe pliki osobno. TikTok okazał się ścianą: „Nie można edytować zaplanowanych postów”. Tam trzeba usunąć post i zaplanować go od nowa, a każdy taki post wymaga weryfikacji kodem, który wpisuję tylko ja.

Sztuczna twarz. O 1:17 napisałem, że na okładkach widać AI. Po pięciu minutach asystent znał przyczynę: model brał mój wygląd ze zdjęć sprzed kilku miesięcy, kiedy miałem dłuższe włosy. Teraz wzorem są klatki z tego samego filmu, a polecenie opisuje zdjęcie z telefonu, z porami i zarostem. 13 okładek powstało od nowa. Przy okazji asystent złapał dwie rzeczy, które model dorysował sam: rosyjskie godło na urzędowej pieczęci i iPhone'a tam, gdzie powinien być zupełnie inny telefon.

Skrzynka i porządki

Obietnice w wysłanych. Poprosiłem asystenta od poczty o przegląd zaległości. Sam dorzucił krok, o który nie prosiłem: przeszukał 149 maili, które ja wysłałem, pod słowa „wyślę”, „podeślę”, „jutro”. Znalazł dwie moje obietnice wiszące od 11 i 24 dni. Takich zaległości nie pokaże żaden przegląd skrzynki odbiorczej, bo leżą w wysłanych i wyglądają na załatwione. Przy okazji przeczytał cały spam i znalazł w nim prawdziwe odpowiedzi w trwających wątkach. Wyszły też dwie wysłane wyceny, których nikt nie zapisał w rejestrze współprac.

Todoist. Orkiestrator przeszedł ze mną wszystkie zadania, jedno po drugim, z pytaniem „co z tym robimy?” i trzema gotowymi odpowiedziami. W jeden wieczór każde zadanie z terminem dostało decyzję. Zrezygnowałem też z płatnego planu bazy danych, której od dawna nie używałem. Najpierw zrobiliśmy kopię danych.

Sprawdź, zanim zgłosisz. Zanim orkiestrator zgłosił firmę do konkursu, sesja Business Model First sprawdziła w kodzie, czy to, co mielibyśmy zgłosić, w ogóle jest u nas używane. Nie było, więc zgłoszenia nie zrobiliśmy.

Polski Startup

Złożyliśmy dwa zgłoszenia do programów finansowania, a trzecie stoi na jednym punkcie: jeden z funduszy wymaga osobiście nagranego pitchu na 3–5 minut. Takiego nagrania nie mam. Lekcja: nagrać pitch raz i mieć go zawsze pod ręką. Skill, którym zmontowany został film o Subiekcie GT, czeka na włączenie do repozytorium Business Model First, żeby kolejne poradniki miały tę samą oprawę.

LinkedIn i posty

Osobny asystent przepisał mój profil na LinkedInie tak, żeby mówił to samo co strona: nagłówek, „O mnie”, projekty, umiejętności. Na górze doświadczenia jest teraz praca twórcy. Prywatne dane kontaktowe są ukryte. Każdą zmianę akceptowałem w jego oknie.

Od dziś do wpisów z tej strony będą też powstawać posty na LinkedIna. Sesja strony przygotowuje tekst, a sesja od postów robi grafikę w stylu strony. Publikuję ja.

Co nie wyszło

  • TikTok nie pozwala zmienić okładki zaplanowanego posta, więc te okładki czekają na mnie.
  • Przez zdalne połączenie z sesją nie da się uruchomić nowej sesji. Zlecenie trafiło do pliku, a sesję założyłem sam w aplikacji.
  • Asystent od poczty przyznał się do błędu: skrypt przerwał się w połowie, a zmiany zapisały się bez jednej z nich. Dopisał ją osobno.
  • Orkiestrator założył duplikat zadania, bo nie sprawdził, czy już istnieje. Zamknął go od razu.
  • Pierwsze kliknięcie zmiany planu bazy danych nie zadziałało. Wyszło to dopiero przy sprawdzeniu.

Co czeka na mnie

Najwięcej rzeczy stoi na moich decyzjach i logowaniach. Asystenci nie wpisują za mnie haseł ani kodów, więc konta i weryfikacje robię sam. Do tego okładki na TikToku, niedzielne nagrania, pitch do nagrania i odpowiedzi na zaległe zapytania.

Co z tego wynika

AI potrafi w jedną noc zrobić pracę kilku osób, ale gotowe rzeczy dalej czekają na mnie: na akcept, na hasło, na nagranie. Wąskim gardłem nie jest AI, tylko ja.

Druga rzecz zaskoczyła mnie bardziej. Najcenniejsze momenty tej nocy to nie były te, w których AI coś zrobiło, tylko te, w których się zatrzymało. Dopytało o litery, zamiast zgadywać. Sprawdziło kod, zanim zgłosiło firmę. Powiększyło pieczęć, zanim pokazało mi okładkę. Przeszukało moje wysłane maile, chociaż o to nie prosiłem.

Dlatego każda sesja ma jedną zasadę: nic nie wychodzi na zewnątrz bez mojego słowa.

Dla technicznych

  • Strona: Next.js 16.4.6 na Vercelu. Domena w OVH: 2 rekordy A i CNAME dla www wskazują na Vercela, TXT weryfikuje Search Console. MX i SPF bez zmian. Stary rekord miał TTL 3600 s, stąd godzina starej wersji w domowej sieci.
  • Sklep, newsletter i biblioteka są ukryte flagami środowiskowymi. Na produkcji te strony zwracają 404 i nie ma ich w mapie strony.
  • Sesje rozmawiają przez tablice zleceń w plikach (statusy od NOWE do ODEBRANE) i krótkie wiadomości między sesjami. Wybór człowieka zapisywany jest w zleceniu dosłownie, jako cytat.
  • Okładki na Instagramie leżą pod stałym adresem w magazynie plików i są nadpisywane. Narzędzie sprawdza sumę SHA-256 pobranego pliku, bo serwer potrafi chwilę oddawać starą wersję. Facebook dostaje okładkę przez API osobno.
  • Wykrywanie twarzy na okładkach robi Apple Vision na Macu. Hasło kończy się co najmniej 40 px nad włosami.
  • Tokeny: 2019,6 mln w Claude Code, z czego 98,4% to odczyty z pamięci podręcznej (cache). Czas i tokeny policzyłem z lokalnych transkryptów sesji.
← CAŁY DZIENNIK